SÓL; SIARKA; ZIEMIE I KAMIENIE; MATERIAŁY GIPSOWE, WAPNO I CEMENT

Rozdział 25 taryfy celnej UE jest pierwszym rozdziałem Sekcji V i obejmuje produkty mineralne: sól, siarkę, ziemie i kamienie, materiały gipsowe, wapno i cement. W szczegółach klasyfikowane są tu: sól kamienna i morska (do celów spożywczych i przemysłowych), siarka surowa i rafinowana, piaski naturalne, kwarc i kwarcyt, gliny i kaoliny, kreda, dolomit, marmur, granit, piaskowiec, łupek, wapień, gips i anhydryt, wapno palone i gaszone, cement portlandzki i inne cementy hydrauliczne, azbest, mika, talk, steatyt, magnezyt, borany naturalne, skalenie, leucyt, nefelin, szpat fluoru. Produkty te są surowcami dla budownictwa, przemysłu chemicznego, metalurgii, ceramiki, szklarstwa i wielu innych gałęzi gospodarki. Większość produktów w tym rozdziale może być jedynie wstępnie przetworzona — surowa, kruszona, mielona, oczyszczona, sortowana, ale nie poddana dalszej obróbce termicznej czy chemicznej (z wyjątkami jak wapno i cement, które z natury wymagają wypalania). Import produktów mineralnych podlega kontroli jakości i bezpieczeństwa, a w przypadku azbestu — ścisłym ograniczeniom ze względu na zakaz stosowania azbestu w UE. Materiały budowlane podlegają regulacjom dotyczącym wyrobów budowlanych (rozporządzenie CPR). Sól spożywcza musi spełniać normy bezpieczeństwa żywności.

Stawki celne na produkty mineralne w Rozdziale 25 są generalnie niskie lub zerowe, co odzwierciedla ich surowcowy charakter. Sól — 0% do 2,2 EUR/1000 kg w zależności od przeznaczenia. Siarka — 0%. Piasek naturalny — 0%. Gliny i kaoliny — 0%. Marmur surowy — 0%, marmur cięty — 0%. Granit surowy — 0%. Wapień — 0%. Gips — 0% do 1,7%. Wapno — od 0% do 1,7%. Cement portlandzki — 1,7%. Magnezyt — 0%. Talk — 0%. Mika — 0%. Większość surowców mineralnych jest importowana bezcłowo lub z minimalnymi stawkami. Kontyngenty taryfowe praktycznie nie są stosowane w tym rozdziale ze względu na już niskie stawki. Jedynie niektóre produkty przetworzone (cement, gips palony) podlegają niewielkim cłom.

Klasyfikacja w Rozdziale 25 wymaga określenia rodzaju minerału i stopnia jego przetworzenia. Produkty mogą być surowe, kruszone, mielone, sortowane, oczyszczone, ale dalsze przetwarzanie (wypalanie, obróbka chemiczna) zazwyczaj przenosi je do Rozdziału 68 (wyroby z kamienia), 69 (wyroby ceramiczne) lub 38 (produkty chemiczne). Wyjątkiem jest wapno, cement i gips palony, które mimo przetworzenia termicznego pozostają w Rozdziale 25. Sól spożywcza i przemysłowa mają różne kody CN. Marmur, granit i inne kamienie ozdobne surowe klasyfikowane są tu, ale obrobione kamienie — w Rozdziale 68. Mieszanki minerałów mogą wymagać klasyfikacji według składnika dominującego.